ทางรอดยามใกล้ตาย (โดยพระอาจารย์ มานพ อุปสโม)

ในขณะใกล้ตายอกุศลกรรมจะส่งผล จิตของคนเราก็ขุ่นมัวเศร้าหมองบุคคลที่
ชำนาญในการกำหนดจิตจะระลึกถึงจิตที่เศร้าหมอง จิตที่ไม่ผ่องใส เมื่อจิต
ไม่ผ่องใสด้วยอำนาจของอกุศลที่จะส่งผล เรามีสดิระลึกถึงจิตที่ไม่ผ่องใสได้
จิตจะกลับกลายเป็นกุศล เพราะตัวสตินั้นเป็นกุศล กุศลเกิดขึ้นแล้วคราวนี้


กุศลที่เกิดขึ้นในเวลาใกล้ตายสามารถห้ามอกุศลกรรมนั้นได้ มีกำลัง
สามารถห้ามอกุศลกรรมที่่กำลังจะส่งผลให้ไม่มีโอกาศส่งผลได้เพราะขณะนั้น
จิตครั้งสุดท้ายกลายเป็นกุศลเสียแล้วกลายเป็นผ่องใส อกุศลจึงหมดไป
ในเมื่อจิตผ่องใสตายแล้วก็ไปสู่สุคติ เป็นการปรับจิตจากความเศร้าหมองมาเป็นผ่องใสด้วยสติ


ต้องฝึกจนชำนาญจึงจะระลึกได้ ไม่ชำนาญระลึกไม่ได้ฝึกตายก่อน
ตายคือฝึกอย่างนี้ ฝึกดูจิตที่กำลังขุ่นมัว สติที่ระลึกถึงจิตที่ขุ่นมัว
เกิดกับกุศล เป็นกุศล เป็นการเปลี่ยนอกุศลให้เป็นกุศล เป็นการปรับ
จิตที่เป็นอกุศลให้เป็นกุศล


ตรงจุดนี้ไม่ใช่การสำนึกผิด แต่เป็นการระลึกได้ เป็นการปรับจิต
เปลี่ยนจิตใหม่ เป็นการเปลี่ยนจิตที่กำลังเศร้าหมองให้กลายเป็นผ่องใส



ที่มา:หนังสือ ตึสนิทกับความตาย
โดย สำนักพิมพ์ ดีเอ็มจี